حجت الاسلام امیر شعبان جولا

فرض کنید موقعیتی پیش آمده که نکاتی را با رهبران تجمعات و اعتراضات فرانسه مطرح کنیم. در دیدگاه‌های این پیام، محورهای پیشنهادیتان را بنویسید.

✍️ امیر شعبان‌جولا

🔰 جنگ و پارادوکس وحدت همگرایی ملت؛ واگرایی سیاست

🔹 جنگ در ایران دو فرآیند کاملاً متضاد را هم‌زمان فعال کرد. واکاوی این دو فرآیند و علت و چگونگی فعال شدنشان، حقایق مهمی را روشن می‌کند: نخست، همگرایی و وحدت مردم؛ دوم، واگرایی و افزایش اختلافات میان سیاستمداران.

🔹 ریشه و عامل هر دو فرآیند یکی است: میل به بقا.

🔹 انسان وقتی بخشی حیاتی از هویت خود را در خطر می‌بیند، با تغییر رفتار و برخی اولویت‌هایش می‌کوشد آن عنصر هویتی را حفظ کند. درباره مردم، آشکار است که ایران بخشی از هویت آنان است؛ پس وقتی ایران را در خطر می‌بینند، اختلافات پیشین را کنار می‌گذارند و گرد هم می‌آیند.

❓ اما پرسش اینجاست: چرا سیاستمداران مانند مردم رفتار نکردند؟ آیا ایران جزئی از هویت آنان نیست؟ یا ایران را در خطر نمی‌بینند؟

🔹 به نظر نگارنده، بخشی از سیاستمداران هنوز جنگ را تهدیدی وجودی نمی‌دانند؛ از این رو چه بسا هویت سیاسی خود را بیشتر در خطر می‌بینند تا ایران. در نتیجه، حفظ هویت سیاسی برایشان بر حفظ ایران تقدم دارد.

🔸 قصه آنجا غم‌انگیزتر می‌شود که هویت سیاسی برخی در گرو رابطه با آمریکا باشد. در چنین حالتی، هر چه عامل همگرایی در مردم تقویت شود، عامل واگرایی در این گروه نیز تقویت می‌شود و این دو فرآیند در برابر یکدیگر قرار می‌گیرند.

❗ در چنین شرایطی می‌توان گفت سیاستمداری که جنگ را تهدیدی وجودی نمی‌فهمد، مدام رادیکال‌تر عمل می‌کند و با رادیکال‌تر شدنش، هزینه‌های روزافزونی بر کشور تحمیل می‌کند؛ و تنها مردم‌اند که می‌توانند جلوی این روند را بگیرند.

🔻 پی‌نوشت: همان‌طور که پیداست، نداشتن تعلقات سیاسی در مردم باعث می‌شود بهتر بفهمند و تحلیل کنند؛ از همین رو امام شهید، به پایان رساندن کار را از مردم توقع داشتند.

✍️ امیر شعبان‌جولا

برافراشتن پرچم سرخ رهبری در راهپیمایی شنبه گذشته در پاریس، در فرانسه خیلی سر و صدا به‌راه انداخته و خبر ساز شده. صهیونیست‌ها عصبی شده‌اند و دارند اورژانس فلسطین و یورو فلسطین را متهم می‌کنند 😅🤣 در حالی که در همه گروه‌ها چرخید و در طول راهپیمایی در کنار گروه خاصی نبود. پرچم‌داری ادامه دارد🚩

🔹 در شهری قدیمی، پادشاهی بود که به لباس‌هایش بیش از مردمش اهمیت می‌داد. روزی دو کلاهبردار به دربار آمدند و گفتند پارچه‌ای آورده‌اند که فقط چشمِ میهن‌داران آن را می‌بیند؛ نفوذی‌ها و دشمنان نمی‌بینند. هیچ‌کس جرئت نکرد بگوید چیزی نمی‌بیند. پادشاه هم ندید، اما ترسید اگر بگوید، به نفوذی بودن متهم شود. وزیران هم همین‌طور. پس گفتند: «چه نقشِ دل‌انگیزی!»

🔹 روز رژه، پادشاه بی‌جامه بیرون آمد. مردم دیدند. اما هر کس خواست حرف بزند، یادش آمد که اگر بگوید، فوراً می‌گویند نفوذی است. جوانی فریاد زد: «پادشاه لخت است!» مردم به او نگاه کردند، اما کسی همراهی نکرد. نگهبانان او را گرفتند و گفتند: «نفوذی بود.» و کسی اعتراض نکرد. جوان راست می‌گفت، اما تنها بود. حقیقتِ تنها، در برابر جمعی که سکوت کرده بود، خرد شد.

🔹 بعد از آن روز، مشاور بزرگ جلسه‌ای گرفت و گفت: «دشمن می‌خواهد ما را به جان هم بیندازد. هر زمزمه‌ای، خنجری به وحدت است. سکوت کنیم تا دشمن ناکام بماند.» بنابراین سخن گفتن درمورد لباس پادشاه ممنوع شد. شورای سکوت تشکیل شد. هیچ‌کس چیزی نگفت. شهر یک‌صدا شد؛ یک‌صدا در سکوت. یک‌صدا در دروغ.

🔹 در نانوایی، زنی به زن کناری‌اش گفت: «تو هم دیدی؟» زن اول ترسید. زن دوم آهسته گفت: «دیدم.» کم‌کم پرسش در کوچه‌ها پیچید. همه دیده بودند. فقط نمی‌دانستند دیگران هم دیده‌اند یا اگر هم می‌دانستند جرأت بیانش را نداشتند. شاید برخی هم واقعا صلاحدید مشاور بزرگ را باور داشتند. به هر حال خانم‌ها قرار گذاشتند این بار کسی تنها نگوید. این قرار کوچه به کوچه، خانه به خانه و محله به محله چرخید و بزرگتر شد.

🔹 رژه بعدی، کودکی پرسید: «مادر، پادشاه چرا لباس ندارد؟» مادر گفت: «چون لخت است.» مرد پشت سرش گفت: «لخت است.» نانوا گفت: «لخت است.» معلم گفت: «لخت است.» و میدان یک‌باره شد: «پادشاه لخت است!»

🔹 نگهبانان ماندند چه کسی را بگیرند. مشاور فریاد زد: «وحدت را به هم نزنید!» کسی جواب نداد. فقط صدا یکی بود. پادشاه به تن خود نگاه کرد و برای اولین بار سردش شد.

🔸 شهر فهمید که وحدت واقعی، سکوت بر دروغ نیست؛ هم‌صدایی بر حقیقت است.

🔻 پی‌نوشت: پرهیز از وحدت‌شکنی به معنی پذیرش وحدت انفعالی و سکوت‌محور نیست. وحدت باید با حرکت ساخته شود، نه با سکوت.

✍️ امیر شعبان‌جولا

#مصاحبه_آمریکایی!

*اگر مردم خیلی محترمانه درخواست عزل رئیس‌جمهور محترم را داشته باشند، به نظر شما این مطالبه‌ی قانونی، با وحدت منافاتی دارد؟

آیا مطالبه‌ی حق قانونی، می‌تواند وحدت‌شکنی باشد؟ یا اتفاقا موجب وحدت بیشتر است؟*

✍️ امیر شعبان‌جولا

🌐 در دنیایی که عربستان به‌راحتی نخست‌وزیر قانونی لبنان را بازداشت می‌کند و آن را تهدید می‌کند تا خواسته‌های عربستان را بپذیرد...

🌐 در دنیایی که آمریکا به‌راحتی رئیس‌جمهور ونزوئلا و همسرش را می‌دزدد و با تحقیر به زندان می‌اندازد...

🌐 در دنیایی که آمریکای وحشی به‌راحتی و بدون هیچ بهانه‌ای رهبر سیاسی و دینی یک امت را ترور می‌کند...

❓ چرا باید رئیس‌جمهور مملکت روز چهارشنبه‌ای در نیویورک سخنرانی کند که دقیقاً از همان روز ارائه‌ی هرگونه خدمات توسط فرودگاه‌ها به هواپیماهای ایرانی از جانب آمریکا تحریم می‌شود؟

⁉️ و مهم‌تر این‌که چطور رئیس‌جمهور مطمئن است که می‌تواند برگردد و توسط تروریسم دولتی آمریکا دستگیر یا محبوس و سپس تحقیر نمی‌شود؟ خصوصاً وقتی هیچ تیم رسانه‌ای همراهش مجوز حضور نیافته!

✍️ امیر شعبان‌جولا

نکته جالب این است که آقای بقایی در توضیح نشستی که بنا بود دوشنبه در عمان برگزار شود، می‌گوید که «اعراب فهمیده‌اند که امنیت منطقه را آمریکا نمی‌تواند تعیین کند» اما صد اسف و صد حیف که دیپلمات‌های ما آن زمان که دیدند امضای کری تضمین نبود، رو به امضای ترامپ آوردند و وقتی آن هم دردی دوا نکرد، رو به امضای نوچه‌های ترامپ آوردند!

آقای بقایی! شما و همکارانتان کی می‌فهمید که پیشرفت و آبادانی راهش از آمریکا نمی‌گذرد؟

✍️ امیر شعبان‌جولا

🎤 «من تأثرات قلبی خودم را نمی توانم اظهار کنم. قلب من در فشار است. این چند روزی‏‎ ‎‏که مسائل اخیر ایران را شنیده ام خوابم کم شده است ‏‏[‏‏گریۀ حضار‏‏]‏‏.ناراحت هستم ‏‏[‏‏گریۀ‏‎ ‎‏حضار‏‏]‏‏. قلبم در فشار است ‏‏[‏‏گریۀ حضار‏‏]‏‏. با تأثرات قلبی روزشماری می کنم که چه‏‎ ‎‏وقت مرگ پیش بیاید ‏‏[‏‏گریۀ شدید حضار‏‏]‏‏. ایران دیگر عید ندارد ‏‏[‏‏گریۀ حضار‏‏]‏‏. عید‏‎ ‎‏ایران را عزا کرده اند ‏‏[‏‏گریۀ حضار‏‏]‏‏؛ عزا کردند و چراغانی کردند ‏‏[‏‏گریۀ حضار‏‏]‏‏؛ عزا‏‎ ‎‏کردند و دسته جمعی رقصیدند ‏‏[‏‏گریۀ حضار‏‏]‏‏. ما را فروختند، استقلال ما را فروختند، و‏‎ ‎‏باز هم چراغانی کردند؛ پایکوبی کردند. اگر من به جای اینها بودم این چراغانیها را منع‏‎ ‎‏می کردم؛ می گفتم بیرق سیاه بالای سر بازارها بزنند ‏‏[‏‏گریۀ حضار‏‏]‏‏؛ بالای سر خانه ها‏‎ ‎‏بزنند؛ چادر سیاه بالا ببرند. عزت ما پایکوب شد؛ عظمت ایران از بین رفت؛ عظمت‏‎ ‎‏ارتش ایران را پایکوب کردند.‏»

🔹 ۴ آبان ۱۳۴۳ وقتی قانون کاپیتولاسیون تصویب شد، امام سخنرانی طوفانی خود را اینچنین آغاز کردند. در ادامه همین سخنرانی فرمودند:

🎤 «آقا، من اعلام خطر می کنم! ای ارتش ایران، من اعلام خطر می کنم! ای سیاسیون‏‎ ‎‏ایران، من اعلام خطر می کنم! ای بازرگانان ایران، من اعلام خطر می کنم! ای علمای‏‎ ‎‏ایران، ای مراجع اسلام، من اعلام خطر می کنم! ای فضلا، ای طلاب، ای مراجع، ای‏‎ ‎‏آقایان، ای نجف، ای قم، ای مشهد، ای تهران، ای شیراز، من اعلام خطر می کنم!‏»

🔹 و باز در همین سخنرانی فرمودند:

🎤 «آن آقایانی که می گویند که باید خفه شد، اینجا هم باید خفه‏‎ ‎‏شد؟ اینجا هم خفه بشویم؟ ما را بفروشند و خفه بشویم؟! قرآن ما را بفروشند و خفه‏‎ ‎‏بشویم؟ والله ، گناهکار است کسی که داد نزند؛ والله ، مرتکب کبیره است کسی که فریاد‏‎ ‎‏نکند ‏‏[‏‏گریۀ شدید حضار‏‏]‏‏.‏ ای سران اسلام، به داد اسلام برسید ‏‏[‏‏گریۀ حضار‏‏]‏‏. ای علمای نجف، به داد اسلام‏‎ ‎‏برسید ‏‏[‏‏گریۀ حضار‏‏]‏‏. ای علمای قم، به داد اسلام برسید؛ رفت اسلام ‏‏[‏‏گریۀ شدید‏‎ ‎‏حضار‏‏]‏‏. ای ملل اسلام، ای سران ملل اسلام، ای رؤسای جمهور ملل اسلامی، ای‏‎ ‎‏سلاطین ملل اسلامی، ای شاه ایران، به داد خودت برس. به داد همۀ ما برسید. ما زیر‏‎ ‎‏چکمۀ امریکا برویم، چون ملت ضعیفی هستیم؟! چون دلار نداریم؟!»

⁉️ اما چه شده که امروز کاپیتولاسیون بی سر و صدا در کشور ما اجرا می‌شود؟ در ازای چه چیزی سربازان آمریکایی در ایران از مصونیت قضایی برخوردارند تا درست در میانه‌ی جنگ با آمریکا هر ضربه‌ای که می‌خواهند به امنیت ایران بزنند و هیچ صدایی از هیچ کس بلند نشود؟ مصاحبه‌ها، سخنرانی‌ها و توئیت‌های روحانی، پروانه سلحشوری، حسین مرعشی و... جز سربازی برای آمریکاست؟ کدام سرباز یا حتی فرمانده آمریکا می‌تواند این‌طور راحت با امنیت کشور بازی کند؟ چرا باید این‌ها از مصونیت قضایی برخوردار باشند؟

✍️ امیر شعبان‌جولا

۱. این که منفورترین چهره‌ی سیاسی ایران برای محبوب‌ترین چهره (رهبر انقلاب) این طور شاخ و شونه می‌کشد و سخن از عمل به رأی مردم می‌گوید، در زمره‌ی تلخ‌ترین طنزهای روزگار است. آقای روحانی! اگر به نظر مردم اهمیت می‌دهید، یک بار بدون محافظ در هر نقطه از ایران که مایلید، بین مردم حضور یابید تا ببینید مردم چه راهی را برای زندگی شما انتخاب می‌کنند!

۲. همین دیروز ونس گفته بود که اروپایی‌ها می‌گویند هیچ‌کس توان ایستادن جلوی ایران را ندارد بعد شما مرتجعین هنوز نمی‌توانید بفهمید؟ هنوز شکست آمریکا از ایران را ندیدید؟ شما اگر از آن چیزی که قدرت بزرگ می‌نامیدش، می‌ترسید، چرا ترستان را به مردم نسبت می‌دهید؟

۳. اما مهم‌تر از آن، به نظر می‌رسد شیخ المرتجعین به رسم صبح جمعه‌ی ۲۴ آبان، هنوز هم خبردار نشده که این آمریکاست که به ایران حمله کرده، نه به عکس! آقای روحانی! نظرتان چیست که شما به مردم بگویید که نمی‌خواهیم از کشور دفاع کنیم، همان‌طور که وزیرتان نخواست برای مردم خانه بسازد، همان‌طور که وزیر دیگرتان نخواست پالایشگاه بسازد، همان‌طور که دیگری نخواست نیروگاه بسازد تا جایی که حتی وزیر بهداشتتان نیز می‌گفت: «خودت بمال!» شما و دوستانتان که دولت تعطیلات هستید، زحمت بکشید و به همان تعطیلاتتان برسید. هنوز جای دولتتان برای مردم درد می‌کند از قطعی برق تا کمبود بنزین و...!

✍️ امیر شعبان‌جولا

ونس (معاون ترامپ): «اروپایی‌ها به‌صورت علنی از ما انتقاد می‌کنند اما در خلوت به ما می‌گویند اگر آمریکا در مقابل ایران کاری نکند، هیچ‌کس دیگری در جهان قادر به مقابله با ایران نیست»

پی‌نوشت ۱: دو سه شب پیش در تریبون آزاد میدان انقلاب صحبت از قدرت ایران می‌کردم. دو نفر که ظاهراً از حاضران در تجمع نبودند و گذری از آن جا رد می‌شدند، مخالفت کردند. یکی می‌گفت حرف‌هایت رویافروشی است و دیگری می‌گفت شما فقط نیمه‌ی پر لیوان را می‌بینید و آن را ضریب ده برابری می‌دهید و نیمه‌ی خالی لیوان را نمی‌بینید!

پی‌نوشت ۲: حالا از اعتراف ونس از قول اروپایی‌ها به این‌که -هیچ قدرتی در جهان هم‌آورد ایران نیست- بگذریم؛ نکته‌ی مهم و جالب دیگری در این کلام هست. آن هم این‌که اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها همگی به این جنگ نگاه مرگ و زندگی دارند و در تلاش برای نابودی کامل ایران هستند. بیچاره احمق‌های مرتجع ایرانی با مغزهای زنگ زده که گمان می‌کنند می‌توان با #مذاکره #سوءتفاهم‌ها را برطرف کرده و با آمریکا برای همیشه مشکل را حل کنیم و تمام!

✍️ امیر شعبان‌جولا

🔹 اسمش پریسا است و در هلند زندگی می‌کند. از کلامش روشن است که برای خلاص شدن از دست آخوندها و جمهوری اسلامی مهاجرت کرده.

🔹 از ابتدای جنگ با دوستانش در هلند و برخی کشورهای دیگر کمپینی راه انداخته بود با شعار «به اسم ما، نه» و منظورش این بود که «ما منتقدان و مخالفان جمهوری اسلامی را بهانه جنگ‌افروزی علیه ایران نکنید».

🔹 ما را نماینده تمام جمهوری اسلامی می‌دانست و تمام مشکلاتش با جمهوری اسلامی را می‌خواست با ما حل و فصل کند!

🔹 می‌گفت: «صدا و سیما من را با این تیپ به عنوان بخشی از ایران و مخاطبانش به رسمیت نمی‌شناسد لذا دیگر تلویزیون نمی‌دیدم. مدتی منوتو می‌دیدم اما با خودم فکر کردم که این شبکه چطور بدون آگهی بازرگانی اداره می‌شود؟ چه کسی پولش را می‌دهد و چرا؟ از آن هم متنفر شدم و دیگر نمی‌دیدم تا سال ۱۴۰۱. در آن سال می‌خواستم در جریان اخبار اتفاقات قرار بگیرم. گفتند ایران اینترنشنال اخبار صحیح را می‌گوید. مدتی ایران اینترنشنال دیدم و از آن هم متنفر شدم.»

🔹 به‌عنوان یک ایرانی خارج از کشور خیلی دنبال رسانه‌ی فارسی زبانی بود که از آن طریق بتواند خودش را نسبت به کشورش به‌روز نگه دارد. رسانه‌ای که به قول خودش او را سانسور نکند و با او همان‌طور که هست تخاطب کند.

🔹 من کاری با درستی یا نادرستی حرف او ندارم. موضوع بحثم نوع نگاه چنین کسی به مسأله است. امروز او پای کار دفاع از کشورش است و می‌فهمد که دشمنش کیست. از منوتو و اینترنشنال متنفر می‌شود چون نیات شوم دشمن را که در پشت این رسانه‌ها نهفته است می‌فهمد. اما حس می‌کند در میان ما حامیان جمهوری اسلامی جایی برای او نیست.

🔹 امروز بهترین فرصت برای گفتگو با چنین افرادی فراهم شده است. بهترین فرصت برای تبیین این حرف امام شهیدمان که فرمودند: «خیلی از کسانی که کشف حجاب می‌کنند نمی‌‌دانند این را؛ اگر بدانند که پشت این کاری که این‌ها دارند می‌کنند چه کسانی هستند، قطعاً نمی‌کنند.»

🔹 لذا باید در میادین که مظهر وحدت امت هستند فرصت و امکان چنین گفتگوهایی را نیز فراهم کرد و اگر چنین نکنیم و میادین نیز مختص گروه خاصی دیده شود و گروه‌های مختلف جامعه نتوانند جای خود را در میادین بیابند، کسانی که در کمینند برای جمع کردن میادین، فرصت اقدام خواهند یافت.

✍️ امیر شعبان‌جولا

🔹 چند قرن پیش در اروپا، تربیت به‌طور کامل در خانواده انجام می‌شد و بیرون از خانواده، تنها آموزش‌های تکمیلی مانند آموزش شغلی یا تخصصی وجود داشت. به‌تدریج اما در میانه‌ی کشمکش‌های قدرت میان حکومت‌ها و همچنین میان حکومت‌ها و کلیسا، این وضعیت دگرگون شد. با وقوع انقلاب صنعتی، اوضاع به‌کلی تغییر کرد و خانواده دیگر نه‌تنها متولی اصلی تربیت فرزندان نبود، بلکه کم‌کم تربیت در خانواده عاملی منفی به‌شمار آمد. به این ترتیب، از دوره‌ای که صددرصد تربیت در خانواده رقم می‌خورد، به دوره‌ای رسیدیم که تلاش می‌شد صددرصد تربیت در بیرون از خانواده انجام شود. در نتیجه، مدرسه معنا و ماهیت تازه‌ای پیدا کرد.

🔹 در ایران نیز از دوره‌ی رضاخان و در ادامه‌ی سیاست‌های غربی‌سازی، همین مسیر عیناً تکرار شد و سهم عمده‌ی تربیت از خانواده گرفته و به مدرسه منتقل شد.

🔹 برای انتقال هرچه بیشتر این مأموریت از خانواده به مدرسه، اقدامات زیادی صورت گرفت؛ برخی از آن‌ها علت اصلی این تغییر بودند و برخی صرفاً تسهیل‌کننده‌ی مسیر. از مهم‌ترین این موارد می‌توان به سه عامل اشاره کرد.

1️⃣ نخست، اشتغال هم‌زمان پدر و مادر برای تأمین درآمد و هزینه‌های زندگی. این وضعیت فرصت تربیت را از خانواده گرفت و فرزندداری را به عاملی مزاحم برای کار والدین تبدیل کرد. مدرسه در این میان راه‌حلی بود که با نگهداری از کودکان، والدین را از این مزاحمت رها می‌کرد تا به کارشان برسند. البته این یک بازی دو سر برد برای صاحبان قدرت سیاسی و اقتصادی بود؛ چرا که از این رهگذر هم می‌توانستند زنان را به نیروی کار خود اضافه کنند و هم کودکان را زودتر به‌عنوان نیروی کار آماده کرده و به خدمت بگیرند.

2️⃣ دوم، ظهور دولت مدرن بود که برای استخدام و گزینش نیروها، به معیارهای واحدی برای سنجش توانمندی شغلی نیاز داشت و این معیارها را از مسیر مدرک و گواهینامه‌های مدرسه دنبال کرد.

3️⃣ سوم، نتیجه‌ی طبیعی دو مورد پیشین، اجباری‌سازی آموزش همگانی بود؛ چرا که میانگین مدرک تحصیلی جامعه به‌تدریج به شاخصی برای پیشرفتگی جامعه تبدیل شد.

🔸 اکنون و پس از گذشت سال‌ها، کار به جایی رسیده است که مدرسه برای خانواده‌ها بیش از آن‌که فرصتی تربیتی باشد، تهدیدی تربیتی به‌شمار می‌رود. به همین دلیل، خانواده‌ها با رسیدن فرزندشان به سن مدرسه احساس می‌کنند که سررشته‌ی تربیت از دست آنان خارج می‌شود. از همین رو با نگرانی در جست‌وجوی «مدرسه‌ی خوب» می‌گردند و حاضرند هزینه‌های گزافی برای آن بپردازند. هرچند این وضعیت برای آنان مطلوب نیست، اما به‌ظاهر با رضایت و اختیار به آن گردن می‌نهند؛ چرا که هیچ چاره‌ای جز آن ندارند. این اجبار نیز بیش از آن‌که قانونی باشد، ساختاری، اجتماعی و محیطی است.

❓ فارغ از این‌که مدرسه می‌تواند موضوع مطالعاتی جالبی برای فهم این نکته باشد که چگونه می‌توان یک جامعه را به‌صورت حداکثری به رفتاری واداشت که آن را مطلوب نمی‌داند، اما با کمال میل به آن تن می‌دهد، برای آن رقابت می‌کند و حتی کم‌کم باور می‌کند که آن رفتار مطلوب است، پرسش اصلی این‌جاست: چرا باید وضعیت چنین باشد؟ و چگونه می‌توان نقش و اثر تربیتی مدرسه را کم‌رنگ‌تر کرد و جایگاه خانواده را در این میدان بازسازی و احیا کرد؟

✍️ امیر شعبان‌جولا

🔹 ذهنیت برخی مسئولان ارشد کشور این است که تفاهم‌نامه سند افتخار استو تنها راه پیش روی کشور، پیشبرد همین تفاهم‌نامه یا هر تفاهم دیگری مشابه آن است. اما ذهنیت مردم این است که تفاهم‌نامه نه‌تنها هیچ مشکلی از کشور را حل نمی‌کند، بلکه موجب خالی شدن دست کشور از ابزارهای قدرت شده ودشمن را به تجاوزات بیش‌تر ترغیب می‌کند.

🔹 شکاف میان این دو ذهنیت، شکاف عمیقی است از نگاهی که تفاهم با آمریکا را تنها راه نجاتمی‌داند تا نگاهی که آن راضرر جبران‌ناپذیر می‌داند. چنین شکاف عمیقی چیزی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد و باید توجیه درستی برای آن ارائه کرد.

🔸 تا کنون توجیه‌های مختلفی برای این شکاف ارائه شده است مانند: 1️⃣ مسئولان مربوطه خائن هستند وگرنه چطور ممکن است یک پرتگاه واضح را تنها راه نجات ببینند؟ 2️⃣ مسئولان مربوطه در اوج حماقت هستند که این‌قدر پرت می‌اندیشند. 3️⃣ برخی که جز دو توجیه بالا را نمی‌توانند تصور کنند و هیچ کدام از موارد بالا را هم نمی‌توانند بپذیرند، به انسداد رسیده و معتقد می‌شوند که حتماً چیزهایی هست که ما خبر نداریم. گزاره‌هایی مانند «همه چیز با رهبری هماهنگ است» در پی تقویت این نگاه هستند.

🔶 هر یک از سه مورد بالا، تالی فاسدهایی دارد که نمی‌توان به آن پایبند شد. اما به نظر می‌رسد که پاسخ صحیح هیچ یک از سه مورد بالا نبوده بلکه مورد چهارمی است که هم امام شهید و هم امام حاضر به دقت آن را بیان فرموده‌اند.

*☝️ امام شهید، 6 خرداد 1371 می‌فرمایند: «در کشور خودمان بسیاری از حقایق هست که خیلی از روشنفکران نمی‌فهمند فرضاً امکان ایستادگی در مقابل قدرت‌های مستکبر و مسلطِ امروزِ عالم را تحلیل‌گران سیاسی نمی‌فهمند و می‌گویند مگر می‌شود در مقابل آمریکا ایستاد!؟ شما اگر به تحلیل‌های تحلیل‌گران سیاسی نگاه کنید هرجا که باشند وقتی محاسبه می‌کنند، می‌گویند دودوتا چهارتاست، آن‌ها پول دارند، تکنولوژی دارند، پیشرفت‌های علمی دارند، مغزهای فعال دارند، قدرت تبلیغاتی دارند، قدرت سیاسی دارند، قدرت لشگرکشی دارند، ببینید با کویت چه کردند؟ با عراق چه کردند؟ و در جاهای دیگر چه کردند؟ چگونه می‌شود در مقابل آمریکا ایستاد؟ به هرحال اگر واقعاً کار دست تحلیل‌گرها و حسابگرهای روشنفکر و متخصصین و کارشناسان باشد همه باید بروند در مقابل آمریکا سرخم کنند و بگویند: هر چه شما می‌فرمائید همان است، اما توده‌ی مردم می‌گویند چرا نمی‌شود ایستاد؟ یعنی یک احساس روشنی دارند و اگر چه آن احساس علمی و تحلیلی که مخصوص روشنفکران است را ندارند اما احساس روشن غیرعملی و ادراکی دارند و می‌گویند چرا نمی‌شود ایستاد، بعد هم در عمل که نگاه می‌کنیم می‌بینیم واقعاً می‌شود ایستاد! چون وقتی یک ملتی تصمیم گرفت می‌ایستد.» *

☝️ این دقیقاً همان چیزیست که امام سید مجتبی در پیامشان به مناسبت 14 خرداد فرمودند: «دشمن با شکست در میدان نظامی بر تا‌ب‌آوری مردم و ایجاد خطای محاسباتی مسئولان تمرکز دارد.»

✍️ امیر شعبان‌جولا

❗ اماممان در زمان امضای تفاهم، از ما مردم نظارت بر تحقق شروط گفته شده را خواستند.

❓ حالا اگر مجلس به‌عنوان خانه ملت به هر دلیلی به وظیفه نظارتی‌اش عمل نمی‌کند و از رئیس‌جمهور درمورد نتایج تفاهم سؤال نمی‌کند، چرا مردم چنین نکنند؟

🔶 میادین می‌توانند جلسه غیابی سؤال از رئیس‌جمهور برگزار کنند و سؤالاتشان درمورد تحقق یا عدم تحقق شروط پس از پایان دوره ۶۰ روزه توافق را از رئیس‌جمهور بپرسند و مثلاً یک هفته فرصت بدهند تا رئیس‌جمهور پاسخ دهد یا نماینده‌ای به میادین بفرستد که توضیح دهد.

✍️ امیر شعبان‌جولا

📢 مدتیست که وابستگان دولت اصلاحات از پزشکیان تا قالیباف و خاتمی و معاونان و مشاورانشان همگی یک صدا شده‌اند که ایران زندگی می‌خواهد. نهایتاً هم نسخه می‌پیچند که ما نباید جنگ‌طلبی کنیم و باید با آمریکا تفاهم کنیم.

⁉️ جدا از این که آقایان متوجه نیستند که این آمریکاست که جنگ‌طلب است و به هیچ تفاهمی پایبند نبوده و علیه ایران جنگ‌افروزی می‌کند،جدا از این کهچرا هیچ یک از آقایان درمورد دستاوردهای سند افتخارشان صحبت نمی‌کنند و فقط مردم ایران را متهم به نقض عهد و جنگ‌طلبی می‌کنند، جا دارد بپرسیم که درمورد کدام ایران صحبت می‌کنند؟

🔹 تصویری که در میان کلام تک تک این آقایان از ایران دیده می‌شود، بدون روتوش چنین است:

1️⃣ ایرانی ضعیف و بدبخت که تاب ایستادگی ندارد و هر لحظه رو به فناست. لذا باید بپذیریم که با دادن هر آنچه آمریکا می‌خواهد، شاید بتوانیم یک شانسی برای بقا از آمریکا گدایی کنیم. فقط هنرمان این است که آمریکایی‌ها را مجاب کنیم که اگر در عمل حیثیت ما را بردید، لااقل روی کاغذ نبرید که بتوانیم کاغذش را به‌عنوان سند افتخار به مردم بفروشیم.

🔹 بماند که چنین ایده‌ای هرگز محقق نمی‌شود و به محض تسلیم و کوتاه آمدن، آمریکا تمام هستی ایران را به توبره خواهد بست؛ اما بر فرض محالِ تحقق چنین رویایی، این تصویر لاشه‌ی بی‌جانی از ایران باقی می‌گذارد که هر بار برای بخور و نمیرش باید از آمریکا التماس کند‌.

2️⃣ اما تصویر دیگری از ایران که مردم برای تحققش ایستاده‌اند، یک ابرقدرت جهانی است. ابرقدرتی که پس از عقب راندن آمریکا از منطقه به جهان نشان داده که حتی اگر تمام امکانات دنیا را هم داشته باشید، نمی‌توانید جلوی ما بایستید. ابرقدرتی که دیگر از این پس تحریم‌پذیر نیست چرا که می‌تواند هر تحریمی را با تحریم پاسخ دهد و هر تهدیدی را با تهدید معتبر و واقعی پاسخ دهد بنابراین در معادلات و تحولات دنیا حرفش مسموع و بلکه مطاع است. این ایرانِ ابرقدرت در علم و صنعت و اقتصاد و رفاه نیز قطبی خواهد شد که نخبگان علمی و اقتصادی جهان را به سوی خود جذب خواهد کرد.

🔹 به آقایان مذکور اگر از تصویر دوم بگویید، خنده‌ی تلخی خواهند کرد و با نگاهی عاقل اندر سفیه گذر می‌کنند ولی جالب آن است که نگاه تقریباً تمام اندیشکده‌های مطرح جهان و تحلیلگران برجسته از غرب تا شرق، نگاه دوم است.

❓ حالا قضاوت با شما، اصحاب کدام نگاه دنبال زندگی و معیشت مردمند؟

✍️ امیر شعبان‌جولا

علاقمندان می‌توانند به آقای ازرقی مدیر گروه تعاملات خارجی اندیشکده ایتان پیام دهند:

❓ *اینکه میگن آمریکا به تفاهم برگرده یعنی چی؟

🤔 یعنی مثلاً آمریکا بگه: «خب من برگشتم. آخ! راستی چند روز پیش مهلت شصت روزه تموم شد! حیف شد! اومدیم، نبودید، رفتیم!»*

✍️ امیر شعبان‌جولا

🔹 آقای آلفونسوس وقتی به یونان برگشت برای من پیامی فرستاد که ترجیح می‌دهم بدون توضیح اضافه، ترجمه آن را برایتان بفرستم:

✉️ برادر عزیز،

🖋️ من تازه به خانه رسیدم. وقتی گوشی را روشن کردم، از دیدن پیامت خوشحال شدم.

🖋️ قصد دارم از فردا نوشتن دربارهٔ تجربیاتم را شروع کنم. همان‌طور که می‌نویسم، متن‌ها را ترجمه می‌کنم (از یونانی به انگلیسی) و برایت می‌فرستم.

🖋️ البته باید بدانی که برای مخاطب یونانی می‌نویسم، نه ایرانی، بنابراین بعضی از نوشته‌هایم چندان برایت معنا نخواهند داشت. مثلاً اصرار من بر «اثبات» این موضوع از طریق تجربیاتم که روحانیون ایرانی چقدر تحصیل‌کرده هستند، شاید برای یک ایرانی بی‌معنی باشد، چون برای او این یک واقعیت آشکار است. اما در یونان، وارونه‌سازی تصورات غلط، بخش مهمی - شاید مهم‌ترین بخش - کار ماست.

🖋️ درمورد دیروز، روز خاصی بود. بازدید از حرم امام خمینی جذابیت خاص خودش را داشت. جدا از زیبایی معماری‌اش که به‌تنهایی شگفت‌انگیز بود، یک چیز دیگر هم داشت. قبلاً هم به مسجد رفته‌ام، اما این یکی چیز خاصی داشت.

🖋️ با این حال، فکر می‌کنم برای من، برجسته‌ترین لحظهٔ روز، بازدید از گلزار شهدا بود. بعضی از کسانی که مزارشان را به من نشان دادی، مردانی هستند که درباره‌شان خوانده‌ام، به‌ویژه فرماندهان نظامی که در ابتدای جنگ اخیر ترور شدند. ایستادن در برابر مزارشان احساسات بسیار قوی در من برانگیخت.

🖋️ یک جنبهٔ دیگر هم دارد. من عادت دارم در کشوری زندگی کنم که، و تا حدی حتی جامعه‌ای که، هیچ احترامی برای شهدایش قائل نیست. چند روز پیش، مطلبی دربارهٔ یک حادثهٔ اخیر در قبرس می‌خواندم: وقتی قبرس شمالی تحت اشغال ترکیه درآمد، تعدادی از سربازان قبرسی دستگیر و اعدام فوری شدند. سالگرد شهادتشان چند روز پیش بود. در آن روز، یک روزنامه‌نگار مطرح قبرسی مقاله‌ای نوشت که در آن، بدون هیچ مدرکی، این‌طور القا کرد که این سربازان، یک روز قبل از ترورشان، مرتکب جنایت جنگی علیه قبرسی‌های ترک شده‌اند.

🖋️ با توجه به سال‌ها زندگی در این فضا، می‌توانی تصور کنی که دیدن احترام شما به شهدایتان در ایران، چقدر برایم غافلگیرکننده و خوشایند بود. من مطالبی (عکس، فیلم‌های کوتاه) دربارهٔ این موضوع جمع‌آوری کرده‌ام و قصد دارم درباره‌اش بنویسم. پس بازدید از بهشت زهرا نه تنها از نظر روحی مهم بود، بلکه به من کمک کرد مطالب بیشتری برای این مقاله جمع‌آوری کنم.

✍️ آلفونسوس پانگاس

❗ سید حسن خمینی می‌گوید فتح مبین، مربوط به جنگ نیست، مربوط به صلح حدیبیه است و بعد می‌گوید گاهی یک صلح کاری می‌کند که صد جنگ نمی‌کند و استناد می‌کند که سه سال پس از صلح حدیبیه فتح مکه رخ داد!

‼️ بعد هم در همان مجلس رییس‌جمهور سخنرانی می‌کند و ایران را به نقض عهد متهم می‌کند و از ایران مطالبه می‌کند که به عهد با آمریکا پایبند بماند! و همچنین با کنایه به رهبری می‌گوید هر کسی که دستی در کار داشته با توافق موافق بوده و فقط کسانی با توافق مخالفت کردند که دستی در کار ندارند!

🔹 حالا با حرف‌های رییس جمهور کاری ندارم چون خودش به اندازه کافی تکلیف گوینده اش را روشن می‌کند. اما آقای خمینی آیا اطلاع ندارند که صلح حدیبیه چگونه به فتح مکه منجر شد؟

🔸 پس از صلح حدیبیه، دشمنان مو به مو به مفاد پیمان عمل کردند و به محض اینکه اولین تخطی صورت گرفت ولو تخطی کوچک، بلافاصله پیامبر با تمام توان به سمت مکه لشکرکشی کردند و به هیچ یک از درخواست‌های دشمن برای مذاکره یا حتی معذرت‌خواهی توجهی نکردند.

☝️ بله آقای خمینی! چنین صلحی می‌تواند زمینه‌ساز پیروزی باشد. اما شما و دوستانتان کجا و چنین صلحی کجا؟! نکند شما هم فکر می‌کنید ایران است که نقض عهد می‌کند و نه آمریکا؟ یا گمان کرده‌اید این ایران است که جنگ را آغاز کرده و نه آمریکا؟ نکند فکر کرده‌اید رهبر آمریکا را ما کشتیم و همزمان خون کودکانشان در مدرسه را ما با بمباران سه مرحله‌ای بر زمین ریخته‌ایم؟

✍️ امیر شعبان‌جولا