«تاریخ یک زندانی» یا «زندانی در تاریخ» ؟!

🎬 جهت انصاف، ویدئوی کامل ظریف را ببینید! «سازنده گذشته»، از بدی «زندانی در گذشته» می گوید!

• مثالِ (اشتباهْ) از مائو در «خروج از تحقیر به وسیله مذاکره با آمریکا»، برای ما «ساخت یک آینده نو» است، یا تکرار همان «اشتباهِ» تاریخی؟!

✓ ظریفِ مانده در دهه ۹۰، از ضرورت آینده پروری می گوید! این حرفها را ۱۴٠۴/۲/۲۹ «تکرار» می کند؛ در حالیکه: • ۶ سال قبلش (۹۸/۲/۱۸) ترامپ از برجام خارج شده! • با شعار روز از نو، «حال» را چسبیدیم، ۱۴۰۴/۳/۲۳ (کمتر یک ماه بعد از همین ارائه) میز مذاکره بمباران شد! • از ته مانده برجام برای ما چیزی نقد نشد؛ اما ۱۴۰۴/۷/۵ اسنپ بک آن توسط اروپایی ها علیه مان اجرا شد! • با «تکرار»، ۱۴۰۴/۱۲/۹ تجاوز تمام عیار آمریکا شروع شد! • و «دوباره تکرار»... اسم این تکرارها هرچه باشد، خروج از تاریخ گذشته و «آینده پروری» نیست.

• مشکل ظریف بزرگتر از این است که از تکرارهای تاریخ، «عبرت» نمی گیرد؛ این است که «*اشتباه خود» را پای ماندن یک ملت در گذشته می گذارد! این را امیرالمومنین (ع) «زندانی در گناه خود» (نه در تاریخ) می خواند! * وقتی اشراف در تکرار جاهلیت، بصره را مقابل حکومتِ نوی علی(ع) و «شروع آینده جدید»، قرار دادند و در جمل به شکست و فضیحت کشاندند؛ حضرت آنها را «زندانی در گناه خود»(الْمُحْتَبَسُ فِيهَا بِذَنْبِهِ) خطاب کرد!

«اسیر اشتباهات گذشته خود» حق ندارد ملتی را «اسیر گذشته» و در «زندان تاریخ» بخواند!

• «شروع آینده»، طرحی نو در انداختن و به #امکان_های_غیر_آمریکایی فکر کردن است؛نه «تکرار اشتباهات»!

محسن قنبریان ۱۴۰۵/۷/۲٠

⬆️ پیشنهاد برای مجله!