• جاماندگان از ملت مبعوث- همان ملت مبعوثی که در مسیر رهبر الهی پیشتاز شدند- یک روز می‌گویند گرم است و بی‌خیال جهاد و یک روز می‌گویند سرد است و بی‌خیال جنگ! جنگی که امر رهبر است! *

• { یَـٰۤأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ مَا لَكُمۡ إِذَا قِیلَ لَكُمُ ٱنفِرُوا۟ فِی سَبِیلِ ٱللَّهِ ٱثَّاقَلتُم إِلَى ٱلأَرۡضِۚ أَرَضِیتُم بِٱلحَیَوٰةِ ٱلدُّنیَا مِنَ ٱلۡـَٔاخِرَةِۚ فَمَا مَتَـٰعُ ٱلحَیَوٰةِ ٱلدُّنۡیَا فِی ٱلآخِرَةِ إِلَّا قَلِیلٌ } [سوره التوبة: ۳۸] * ای اهل ایمان ورزیدن! چتون شده که وقتی امر شدید که حرکت کنید برای جهاد در راه خدا سفت عین وزنه های سنگین چسبیدید به زمین؟ به زندگی دنیایی در برابر آخرت راضی شدید؟ کالای دنیا در برابر آخرت ناچیزه

• { فَرِحَ ٱلمُخَلَّفُونَ بِمَقعَدِهِمۡ خِلَـٰفَ رَسُولِ ٱللَّهِ وَكَرِهُوا۟ أَن یُجَـٰهِدُوا۟ بِأَموَ ٰ⁠لِهِم وَأَنفُسِهِمۡ فِی سَبِیلِ ٱللَّهِ وَقَالُوا۟ لَا تَنفِرُوا۟ فِی ٱلۡحَرِّۗ قُل نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرّاً لَّو كَانُوا۟ یَفْقَهُونَ } [سوره التوبة: ۸۱] * جاماندگانِ اهل مخالفت با امر رسول خدا صلوات الله و سلامه علیه و آله الطاهرین خوشحال بودند به اینکه از جنگ در رفتند و مثل بیماران و کودکان اهل نشستن شدند نه اهل جهاد! و این جاماندگان از مسیر رهبر الهی جامعه و مردم مؤمن همراه او بدشان می‌آمد که با اموال و جانهایشان جهاد در راه خدا کنند و به مردم هم اینگونه در مورد هزینه های جنگ می‌گفتند که : بیخود برای جهاد در این زِلِّ گرما حرکت نکنید بگو بهشون که آتش جهنم خیلی گرم تره! اگه می‌فهمیدید ( که نمی‌فهمید)

واژه مخلفون اینجا هم از خَلف در برابر بَعد است، هم از خلاف و مخالفت یعنی اینها هم جا ماندند از جهاد هم با امر رهبری الهی جامعه در مسأله جهاد مخالفت می‌کردند و به این مخالفت خودشان هم خوشحال بودند!

در خطبه ۲۷ نهج‌البلاغه نیز امیرالمومنین علیه السلام در باب بهانه‌جویان در مورد مسأله جنگ چنین می‌فرمایند:

فَيَا عَجَباً عَجَباً وَ اَللَّهِ يُمِيتُ اَلْقَلْبَ وَ يَجْلِبُ اَلْهَمَّ مِنَ اِجْتِمَاعِ هَؤُلاَءِ اَلْقَوْمِ عَلَى بَاطِلِهِمْ وَ تَفَرُّقِكُمْ عَنْ حَقِّكُمْ عجبا عجبا! به خدا سوگند كه اجتماع اينان بر باطلشان، و پراكندگى شما از حقّتان دل را مى‌ميراند، و باعث جلب غم و غصّه است

فَقُبْحاً لَكُمْ وَ تَرَحاً رويتان زشت و قلبتان غرق غم باد

حِينَ صِرْتُمْ غَرَضاً يُرْمَى كه خود را هدف تير دشمن قرار داديد

يُغَارُ عَلَيْكُمْ وَ لاَ تُغِيرُونَ آنان شما را غارت كردند و شما چيزى به دست نياورديد

وَ تُغْزَوْنَ وَ لاَ تَغْزُونَ جنگيدند ولى شما نجنگيديد وَ يُعْصَى اَللَّهُ وَ تَرْضَوْنَ خدا را معصيت مى‌كنند و شما خشنوديد.

فَإِذَا أَمَرْتُكُمْ بِالسَّيْرِ إِلَيْهِمْ فِي أَيَّامِ اَلْحَرِّ در تابستان شما را دعوت به جهاد با آنان مى‌كنم

قُلْتُمْ هَذِهِ حَمَارَّةُ اَلْقَيْظِ أَمْهِلْنَا يُسَبَّخْ عَنَّا اَلْحَرُّ گوييد: هوا گرم است، مهلت ده تا گرما برود

وَ إِذَا أَمَرْتُكُمْ بِالسَّيْرِ إِلَيْهِمْ فِي اَلشِّتَاءِ قُلْتُمْ هَذِهِ صَبَارَّةُ اَلْقُرِّ و در زمستان شما را مى‌خوانم گوييد: هوا سرد است أَمْهِلْنَا يَنْسَلِخْ عَنَّا اَلْبَرْدُ مهلت ده تا سرما بنشيند

كُلُّ هَذَا فِرَاراً مِنَ اَلْحَرِّ وَ اَلْقُرِّ همۀ اين بهانه‌ها براى فرار از گرما و سرماست

فَإِذَا كُنْتُمْ مِنَ اَلْحَرِّ وَ اَلْقُرِّ تَفِرُّونَ شما كه از گرما و سرما مى‌گريزيد

فَأَنْتُمْ وَ اَللَّهِ مِنَ اَلسَّيْفِ أَفَرُّ پس به خدا سوگند از شمشير گريزان‌تر خواهيد بود.