بسم الله

در این گفتگو پیرامون چند مطلب کلیدی سخنانی را به عرض رساندم که توصیه میکنم در صورت تمایل و امکان کامل این گفتگو را مشاهده کنید:

• پیمایش ها در چه حوزه ای از شناخت مردم روایی دارند؟
• آیا پیمایش ها در تحلیل تصمیم های عمیق جامعه تا کنون موفق بودند؟
• فرق گزارش از احوالات و مد های اجتماعی با سرمایه گذاری سیاست انقلاب اسلامی بر پدیده مردم سالاری دینی و در نتیجه اراده سازی چیست؟
• دعوای اصلی رؤیای آینده ایران در کجاست؟ نقش جنگ در پیشرفت آینده ایران و خلق این رویای جمعی و برونداد یک اراده نادیدنی از جامعه ایرانی چیست؟
• مردم مبعوث کجای اراده جمعی جامعه ایران قرار دارند و می توانند قرار بگیرند؟
• چرا تز سیاسی وفاق مجبور است گزارشی از جامعه شبیه یک توپ چهل تیکه ارائه کند و برای خلق چه اراده ای تصویر پاره پاره از ایران لازم است؟ مردم مبعوث چگونه این بازی حساب شده برای تغییر ایران را به هم زدند؟

به نظر این حقیر بدون تامل دقیق به چنین پرسش هایی داده ها و پیمایش ها، بسته های سیاستی ، تحلیل های سیاسی، نگاه اجتماعی دقیق به سرمایه مردم مبعوث و جنگ ما را به ناکجای فهم ها و تجویزهای غلط خواهد کشاند.

گمانم این دقت و عمیق شدن بر فهم پدیده اراده سازی و حرکت مردم و نسبت آن با آینده ایران برای هر دلسوزی در مورد ایران ضروری است.

امیدوارم محتوای این گفتگو برای شما به قدر کافی جدید و جذاب باشد