وقتی رهبری همزمان با دعوت به وحدت و پرهیز از اختلافات سیاسی می فرمایند که:

بار دیگر! ثابت شد امضای رییس جمهور آمریکا (و به تبع آن تفاهم نامه منعقد شده بین دو رییس جمهور) بی ارزش و بی اعتبار است.

وقتی کسانی که ماههاست به دلیل نقد به متن توافق «تندرو و افراطی و رادیکال و خوارج و ضد امنیت ملی و جنگ طلب و...» خطاب شده اند در پیام ایشان میشوند «پیشروان بصیرت» (نه صرفا افراد دارای بصیرت، پیشروان آن!!)

یعنی: اولا مخالفت منطقی با توافق به معنای تضعیف وحدت نیست و ثانیا آنچه علی الاصول رهبری و بسیاری از پیشروان بصیرت (شما بخوانید تندروها) به آن از ابتدا معتقد بودند مبنی بر بی مبنا بودن این تعهدات و غیر قابل اجرا بودن‌ این تفاهم، حرف دقیق و درستی بوده است.

مغالطه فروکاستن منتقدین به فحاشان و خائن پنداران هم که در این روزها در فضای رسانه ای مطرح شده، حرف جدیدی نیست. آقایان یاد گرفته اند به جای پاسخگویی در مقابل نقد کارشناسی و کاملا محترمانه (امثال نبویان ها)، سریع موضع لزوم مقابله با فحاشی بگیرند و از زیر پاسخگویی فرار کنند. دهها سال است که این روش را حضرات دارند پیاده میکنند برای فرار کردن از پاسخ‌گویی در قبال برجام و مذاکرات قبلی و فعلی و حتی آینده! که التجربه باطل بودنشان برای مردم عیان شده است. در مورد مقابله با خطر مردم حاضر در خیابان هم همین رویکرد در حال تکرار شدن است، پر رنگ کردن برخی شعارهای غلط و انحرافی و تند و تسری دادن آن به همه جمع های خیابانی، تا بهانه‌ای شود برای جمع کردن ضلع خیابان به بهانه مقابله با تندروی.