◾️ مصطفای دوست داشتنی هم رفت... برادر عزیزی که هیچ مسئولیت و فشار کاری و ناملایمتی خسته‌اش نکرد به محض اینکه به حضورش نیاز بود، از خانه و خانواده و زندگی روزمره‌ی مادی مرخصی می‌گرفت تا تهران مستقر شود و بدون چشم‌داشت و بدون طاقچه‌بالا گذاشتن های مدیریتی بارهای بزرگ و روی زمین را بلند کند

بدون ادعا و نام و نشان در نقطه‌ای که نیاز بود می‌ایستاد و کارهای سنگین را با دقت مسئولیت‌پذیری جمع می‌کرد حتی اگر هزینه‌ی انجام تکلیفش استعفا از شغل و مدیریتش بود‌ هم ...

مصطفی آنقدر وقف مأموریت و وظیفه‌اش شد که آخر فرصت نشد در یکی از سفرهای مستمر کاری اش به تهران، دل بکند و چند ساعتی تفریحی با ما سپری کند تا هر بار به عذرخواهی و گپ و شوخی های تلفنی و دعوت به شاهرود اکتفا کنیم آخر هم فرصت نکرد خداحافظی کند. داشته برمی‌گشته شاهرود که فرصت فعالیت فعالیت را از دست ندهد؛ در سانحه‌ای رانندگی خدا او را هم خرید توفیق هم‌صحبتی آخرش همین چند روز پیش شد و رفت؛ تا بالاخره استراحت کند

غم رقتنت داغ بر قلب ما گذاشت از آن داغ ها که می‌دانیم قرار است پای هر عملیات و تیم‌سازی و فعالیت‌های آینده، برایم زنده و تازه شود

برای شادی روح این فعال فرهنگی و اجتماعی صلوات و فاتحه‌ای قرائت کنید #مصطفی_واحدی