بدیهیاتی خطاب به برخی «برادران ایتایی»، پیرامون صحبتهای آقای پزشکیان:

۱| اگر نتوانید قدردان نقاط قوت باشید، نمی‌توانید منتقد نقاط ضعف هم باشید، نهایتا تبدیل می‌شوید به کسانیکه مداما اهل مچ‌گیری و کمین‌کردن هستند.

۱-۱| اگر می‌بینید امام این مردم قدرت این را دارد که با علی‌الاصول رسوا کند چون منصفانه با تعابیری مثل «شجاع، دلسوز، مردمی، صادق، بی‌آلایش» و نیز تشکر از «اقدامات شایسته» آقای پزشکیان در زمان تحریم و محاصره، از قوت‌ها قدردانی می‌کند ولی امثال شما «برادران ایتایی» این قدردانی از نقاط مثبت رییس‌جمهور اسلامی ایران را جوگیری و فریب‌خوردگی و هیجان‌زدگی و ... توصیف می‌کنید.

۲| انتقاد زمانی جریان‌ساز است که به دور از فحاشی و عربده‌کشی و مچ‌گیری و کمین‌کردن باشد، قولوا قولا سدیدا وگرنه عامل پراکندگی مردم از جریان حق و انزوای جریان حق خواهید شد.

۳| اینکه در گفتمان امثال آقایان پزشکیان و قالیباف و ... فاجعه آتش‌بس، مذاکره، تعلیق هسته‌ای، کان‌لم‌یکن کردن قصاص غالب است، باور کنید اکتشاف جدید شما نیست که با مصاحبه‌های اخیر آقای پزشکیان، «دیدید گفتیم» راه انداختید.

۴| نکته مهم‌تر اینکه خواهش می‌کنم انرژی خودتان و جریان انقلابی را صرف «دیدید گفتم‌»‌های نفسانی خودتان نکنید.