🗒 تفکّر و آن‌گاه نیز تفکّر. همه‌چیز در لحظۀ آغازین و نهایی به تفکّر بازمی‌گردد. با تفکّر است که می‌توان در برابر شرایط و ساختارها، هرچه که باشند، ایستاد و منفعل نشد. لایه‌های مهمی از ریزش‌ها و استحاله‌ها و سقوط‌های پساانقلابی، معرفتی و نظری بوده‌اند. کسانی‌که از آغاز، یعنی در برهۀ نهضتی و انقلابی، به تفکّر نپرداختند و احساس و هیجان را ترجیح دادند و بعدها نیز مبتنی بر شور حرکت کردند، چندی بعد که موقعیّت تاریخی تغییر کرد، اینان نیز تغییر کردند. انقلاب، حس و حرارت هست، اما عقل و نظر نیز هست. آنان که همواره در سطح و پوسته بوده‌اند و فرصت تعمّق و غور نیافته‌اند، گاهی به سوی ایدئولوژی مارکسیستی چرخیده‌اند و گاهی به سوی ایدئولوژی لیبرالی. مذبذب و متلاطم بوده‌اند و تکامل هویّتی را تجربه نکرده‌اند، بلکه مدار زمانه و اوضاع عینی را اصل انگاشته‌اند و در چهارچوب اقتضائات آن، تغییر ایدئولوژی داده‌اند. باید لنگرگاه هویتی را یافت. اگر چنین نکنیم، نسخه‌های هویّتیِ یک و دو و سه خواهیم داشت و اصالت‌ها و ریشه‌های‌مان را خواهیم باخت. هیچ طرح فکری‌ای نمی‌تواند هم‌سنگ «طرح ولایت»، از عهدۀ ساختن‌وپرداختن زیربناهای نظری برآید و ما را در برابر سیلاب شبهه‌ها و پرسش‌ها و اشکال‌ها و تردیدها نجات بدهد. اگر در این مسیر به حرکت درنیاییم و به بنیان‌ها نپردازیم و دشواری مباحث معرفتی و فلسفی را به جان نخریم، خواهیم لغزید. «طرح ولایت»، طرح ثبات فکری است؛ ثباتی که از تولیدِ یقین ایمانی در ذهن برمی‌خیزد و مهم‌ترین مسأله‌ها و معضله‌های نظری را به عالی‌ترین روش، پاسخ می‌دهد. این‌چنین متاعی، در هیچ دکّان دیگری نیست؛ بسی گردیدم، اما نیافتم. هندسه‌ای که علامه محمدتقی مصباح‌ از خویش به یادگار گذاشت، هرگز کهنه و فرسوده نشده، بلکه چه‌بسا بیش از گذشته به‌کار آید. مهدی جمشیدی

🖇آغاز دورۀ مجازی طرح ولایت 🖇ثبت‌نام و اطلاعات بیشتر: paziresh-marefat.iki.ac.ir 🖇آخرین مهلت: ۲۸ مهر ۱۴۰۵