آقای دکتر با افتخار می‌گوید: «در کودکی فقط خوانندهٔ مجلات علمی بودیم، حالا آن‌ها روایت ما را می‌نویسند و تحلیل می‌کنند.»

یادم است قدیم مجله دانشمند واقعاً همین‌طور بود. اما در حدود دو سالی که مجله دست ما بود، روند دانشمند تغییر کرد و تلاش اصلی‌مان این بود که دنیای جدیدی در ژورنالیسم علمی کشور بسازیم. همزمان با پیشرفت‌های متنوعی که در کشور جریان داشت ما روایت دانشمندان و فناوران ایرانی را محور و اساس کارمان قرار دادیم. البته بعدا مجله‌ دانشمند را با تیراژ پنج هزار نسخه ناجوانمردانه تعطیل کردند.

همان ایام و بعد از آن، دیدم و شنیدم که برخی جریان‌های روشنفکر و غرب‌زده که هنرشان فقط ترجمهٔ مطالب دست چندم غربی بود، نقد می‌کردند که «روند مجلهٔ دانشمند تغییر کرده و حیف شد»، چرا؟ چون ما داشتیم پیشرفت دانشمندان جوان ایرانی را روایت می‌کردیم.

برای مثال، در همان دوران و به مناسبت پیشرفت‌های ماهواره‌ای، برای نخستین بار، عکس خانم دکتر جوانی را که سازندهٔ ماهوارهٔ «پیام امیرکبیر» بود، با تیتر «از کودکی رویای فضا داشتم» روی جلد مجله آوردیم.