در حال باز کردن صفحه
♻️ کدام آرامش
الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ ۗ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ (سوره رعد آیه ۲۸) [بازگشتگان به سوی خدا] کسانی [هستند] که ایمان آوردند و دلهایشان به یاد خدا آرام می گیرد، آگاه باشید! دل ها فقط به یاد خدا آرام می گیرد.
این آیه به مؤمنان راستین اشاره میکند که دلهایشان با یاد خدا آرامش مییابد. سپس این حقیقت کلی را تأکید میکند که یاد خدا تنها منبع راستین آرامش قلبهاست.
ذکر الله تنها به معنای تکرار لفظی نام خدا نیست، بلکه شامل هرگونه عمل، فکر و حالتی میشود که انسان را به خدا متوجه کند.
اطمینان قلوب یک آرامش سطحی و موقت نیست، بلکه آرامشی عمیق، پایدار و ناشی از ایمان به حضور، قدرت و رحمت خداوند است که ترس، اضطراب و حزن را از دل میزداید.
سؤال: پس چرا عدهای که ایمان ندارند، آرامش دارند؟ آموزههای دینی (به ویژه در اسلام) میان این آرامش موقت و ظاهری و آن "طمأنینه قلبی" عمیق و پایدار، تمایز قائل میشود.
ویژگی آرامش موقت (بدون ایمان) با منشأ عوامل بیرونی و مادی (ثروت، روابط) است درحالی که طمأنینه قلبی (با ایمان و ذکر) و ارتباط درونی و قلبی با خداوند ایجاد میشود.
آرامش پایدار، با تغییر شرایط از بین نمیرود و در شرایط سخت و آسان باقی میماند.
پس میتوان گفت: بله، آرامشهای موقت و مشروط دنیوی برای همه ممکن است، اما "طمأنینه قلبی" یک کیفیت ویژه و عمیق روحی است که مختص قلبهای پیوسته به یاد خداست. این آرامش، در بحرانهای سخت زندگی، تفاوت خود را آشکار میکند.
🇮🇷 کانال حمید رسایی را دنبال کنید: ┏🇮🇷━━━━━━━┓
هنوز پاسخی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.