در حال باز کردن صفحه
🔸 پاسخی به رپرتاژهای وزارت بهداشت: 🔹 پرسشهای اصلی هنوز بیپاسخ است
چند روز پیش در مطالبی نوشتم که وزارت بهداشت در حالی از کمبود بودجه برای کارانهٔ پرستاران و امکانات آموزشی دانشجویان میگوید که در مشهد در حال ساخت مجتمع رفاهی لوکس با واحدهای ۲۷۰ متری است. نوشتم که این مجتمع روی زمینی ساخته میشود که برای «شهرک سلامت» به دانشگاه علوم پزشکی مشهد واگذار شده بود و پیشتر هم بخش بزرگی از بودجهٔ عمرانی دانشگاه صرف ساخت مجتمع «برج سفید» شد که هنوز بخش زیادی از ظرفیتش خالی است و گزارشی از یک نهاد نظارتی به دستم رسیده که نشان می دهد منابع این پروژه به صورت غیر قانونی از محل ماده ۳۷ که مصارف آن برای درمان محرومین است تامین شده است. پس از آن، دو متن در قالب رپرتاژ از سوی یکی از معاونت های وزارت بهداشت در کانالها و صفحات مختلف منتشر شد. یکی با عنوان «از صفر تا صد ادعای یک نماینده» و دیگری با لحنی احساسیتر با عنوان «چرا رفاه کارکنان برایتان گران تمام شده است». همچنین مطلب دیگری نیز با تیتر «آقای ظهوریان خبر دارید» با سیاسی کردن و شخصی کردن مطلب بنده تلاش کرده است نقدهای مطالب بنده را به تلاش برای عوض شدن تیم وزارت بهداشت! منتسب کند.
🔸 لازم دانستم صرفا از باب اطلاع مردم عزیز و کادر محترم نظام سلامت نکاتی را در مورد این چند مطلب ذکر کنم:
۱. مهمترین نکته این است که هیچکدام از پاسخهای منتشره به پاسخ محورهای اصلی نقد بنده نپرداختهاند. اولا زمینی که برای شهرک سلامت به دانشگاه واگذار شده بود، چرا و با چه مجوزی با فشار وزارت بهداشت به این مجتمع اختصاص یافت؟ پیشرفت پروژهٔ شهرک سلامت چقدر است؟ و دلیل انحراف بودجه عمومی و منابع از اولویت های اصلی بهداشت و درمان و آموزش پزشکی به این امر چیست؟ هر سه متن این نکات را ندیده گرفتهاند و تلاش کرده اند با طرح مطالب نامرتبط تخلفات اصلی وزارت را در زیر حواشی متعدد پنهان کنند.
۲.اگر هدف واقعاً رفاه کارکنان است، چرا باید ساخت و نگهداری یک مجتمع جدید (آن هم با واحدهای ۲۷۰ متری) را انتخاب کرد؟ مشهد پر از هتل و مرکز اقامتی است که در اکثر طول سال بخش بزرگی از ظرفیت آن ها خالی است و بسیاری از آنها در نزدیکی حرم قرار دارند. وزارت بهداشت میتواند با قرارداد حجمی و تخفیف بالا، اقامت کارکنان را از همین ظرفیت تأمین کند؛ نه این که از محل منابع عمومی نظام سلامت هزینهٔ ساخت، نگهداری و نیروی ثابت مجتمعی را بپردازد که فاصله زیادی با حرم مطهر دارد. طبق ادعای مطالب ذکر شده کارمند باید «بیش از ۷۰ سال» در صف بماند. ظرفیت خالی هتلها و مراکز اقامتی شهر مشهد همین امروز میتوانست این صف را تا حد زیادی کوتاه کند، نه ۹۰ واحدی که با صدها میلیارد هزینه سالها بعد ممکن است وارد مدار بهره برداری شود و نگهداری آن ها نیز میلیاردها تومان هزینه جدید سالیانه به منابع عمومی تحمیل خواهد کرد. ظرفیت خالی ۶۰ درصدی مجتمع شهدای سلامت نیز گواه دیگری بر نادرست بودن ادعای مطالب منتشره است.
۳. بخش دیگر متنهای منتشره توسط معاونت مذکور فهرستی از هدررفتها در تخصیص تجهیزات، در بیمارستانسازی های فاقد اولویت و پروژههای تحمیلی در وزارت بهداشت را ردیف میکند که با فشار نیروهای مختلف از جمله برخی نمایندگان مجلس اتفاق می افتد. اگر صحت این مدعا را بپذیریم (که متاسفانه در مواردی درست است) مقصر اول هدررفت های مذکور نیز وزارت بهداشت است و ذکر بی کفایتی و اسراف در سایر حوزه های وزارت یا وجود درخواستهای سیاسی دلیل قابل قبولی برای هدردادن بودجه عمومی کشور در این پروژه نیست.
۴. وزارت بهداشت در سال ۱۴۰۳ نیز قصد داشت با تخریب مرکز بهداشت شماره ۲ شهر مشهد اقدام به ساخت مجتمع رفاهی در زمین این مرکز نماید که پیرو طرح سوال بنده در کمیسیون بهداشت مجلس، وزیر محترم بهداشت پروژه مذکور را منتفی اعلام کرد و بنده نیز سوال خود را پس گرفتم. شروع مجدد این پروژه هر چند در زمینی دیگر (علاوه بر فقدان منطق حکمرانی) نشانه عدم تقید وزارت بهداشت به قول رسمی خود در مجلس شورای اسلامی است.
🌐 Zohurian.ir
هنوز پاسخی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.