یادداشت مهمان:

اگر کسی گفت که محاصره دریایی به دلیل "ضعف نظامی ایران" است، محکم بزنید توی دهنش!

بهترین شاهد مثال، توقیف اولین کشتی باری ایران به نام Touska در 31 فروردین (یک ماه پیش از توافق اسلام آباد ) است. این کشتی در 86 کیلومتری چابهار توسط نیرو دریایی آمریکا مصادره شد.

حتی یمن هم توانایی غرق هرگونه ناو نظامی در 80 کیلومتری ساحل خود دارد! این در حالی است که ایران به ناو متجاوز هیچگونه شلیکی نکرد و ناو آمریکایی حدود 24 ساعت در مجاورت Touska در 86 کیلومتر چابهار قرار داشته است.

اینگونه موارد - که بیشمار هم هستند - نشان میدهد که چگونه آمریکا همواره در صدد اعمال سیاست خود فارغ از آتش بس و در پوشش مذاکرات بوده است. بدتر آنکه این اتفاق نشان داد واشنگتن تا چه حد نسبت به محاسبات پیشبینی پذیر ایران، آگاهی و اطمینان خاطر داشته است. در این میان، امید سیاست مداران به توافق بود که مانع پاسخ درخور نظامی به اعمال اولیه محاصره آمریکا شد. زیرساخت محاصره، از آن روز تثبیت شد - و حتی در جریان اجرای تدریجی توافق اسلام آباد - تقویت نیز شد.

جالب آنکه امروز، همین افراد و طبقه سیاسی مدعی میشوند که توان پایین نظامی ایران، عامل اعمال محاصره بود، در حالی که دستور خود آنها بود که - از طریق ستاد نیرو های مسلح - مانع شلیک انبوه و موثر علیه ناو های آمریکایی میشد...

نکته: مقابله اولیه با محاصره میتوانست شعاع پراکندگی ناو های آمریکایی را به حدی افزایش دهد که نرخ عبور کشتی های ایرانی به نحو موثری، افزایش یابد. این در حالی است که در شرایط فعلی - که دیگر عبور و مرور کشتی های ایران ناچیز شده است - شکست محاصره بسیار دشوار تر از روز های اولیه است...