بازدارندگی حداکثری بدون محدودیت جغرافیایی

بُرد موشک ها و پهپادهای ایران به چند هزار کیلومتر رسیده است؟ جنگ افروزان و میزبانان آنها پس از این ممکن است در چند هزار کیلومتری هدف بگیرند؟

بیانات سربسته و راز آلود رهبر انقلاب در دیدار با فرماندهان ارشد نیروهای مسلح درباره "بازدارندگی حداکثری" قطعا رصدگران اطلاعاتی، نظامی دشمن را در حیرتی عمیق فرو خواهد برد:

"هر سطح و نوعی از تهدید باید با پاسخ فوری و اثرگذار و بدون محدودیت جغرافیایی روبه‌رو شود.

اگر دشمنان مجدّداً حملات نظامی یا تروریستی را شروع کنند، این نیروهای مسلّح جمهوری اسلامی و ملّت ایران هستند که زمان و شرایط پایان آن را تعیین می‌کنند.

مقرّر شد بانک اهداف به‌نحوی به‌روزرسانی شود که انواع دارایی‌های مادی و غیرمادی دشمن آمریکایی - صهیونی در تیررس نیروهای مسلّح قرار گیرد.

وحدت ساحات، متغیّری تعیین‌کننده با تأثیر راهبردی در شکل‌دهی به نظم جدید سیاسی و امنیتی در غرب آسیاست".

این اتفاق نظر در میان تحلیلگران ارشد و استراتژیست های غربی پدید آمده که ایران در فاصله جنگ 12 روزه تا 40 روزه، و از آن مقطع تا امروز که بیش از هشت ماه می گذرد، دو جهش خیره کننده در ابعاد نظامی، اطلاعاتی و طراحی های عملیاتی های دفاعی و تهاجمی در سطح منطقه و فرا منطقه ای داشته است.

این جهش فوق العاده در کمتر از دو سال، در شرایط عادی و برای یک کشور معمولی ممکن است در طول یک دهه یا بیشتر اتفاق بیفتد:

از ارتقای توان پدافندی و سرنگونی بیش از 200 فروند انواع هواگرد نظامی فوق مدرن، تا از کار انداختن 20 پایگاه مهم نظامی- اطللاعاتی آمریکا و تاراندن نیروهایش تا اردن و سن دیه گو در آب های اقیانوس هند؛

و از شناسایی های اطلاعاتی دقیق از مراکز فوق سرّی دشمن و زیر ضذب بردن آنها تا مدیریت هوشمندانه و قاطع دو تنگه هرمز و باب المندب و فشار فلج کننده انرژی بر دشمنان شرور.

این روزها، بحث ضرورت تولید سلاح هسته ای تبدیل به مطالبه ای فراگیر در کشور شده است. اهل فن می گویند توانمندی ایران در این زمینه از برخی سازنندگان سلاح هسته ای هم بالاتر بوده و فقط متوقف به اراده و دستور است.

اهل دقت می گویند دو جنایت جنگی بزرگ دشمن و اهمیت ارتقای بازدارندگی، شرایط را دگرگون کرده است و موضوع و وضعیت منتهی به حکم را تغییر داده است.

اما در حالی که بحث مذکور داغ است، کمتر بحث می شود که آیا سقف دو هزار کیلومتر بُرد برای موشک های نقطه زن ایران، همچنان پا برجاست؟ یا این محدودیت، مدت ها قبل در اثر اقتضائات و شرایط جدید برداشته شده است؟

رهبر شهید انقلاب، اسفند ماه 1397 گفتند که در آن مقطع به یک ملاحظه ای، مانع از افزایش برد موشک های نقطه زن به بیش از دو هزار کیلومتر شدند.

اما به فاصله یک سال، ماجرای ترور جنایتکارانه سردار سلیمانی در عراق اتفاق افتاد و تهدید های نظامی جدیدی علیه ایران مطرح شد. از اوایل سال گذشته هم این تهدیدات، جامه واقعیت به خود پوشید.

بنابراین کسی نمی داند که آن محدودیت، تا چه زمانی ادامه داشته و احتمالا چه زمانی لغو شده است؟ قطعا تهدیدات جنایات آمریکا و رژیم صهیونیستی، آن محدودیت را منتفی کرده است.

بی دلیل نیست که آمریکایی هایی ها پس از استفاده جنایتکارانه از یک پایگاه انگلیسی علیه ایران، اقدام به تخلیه این پایگاه کردند. استفاده مشابهی هم از پایگاهی در آلمان و دو کشورز دیگر صورت گرفته است.

اگر ایران می تواند پایگاه آمریکا را مثلا چهار هزار کیلومتر دورتر در فیرفورد هدف بگیرد، اهداف نزدیک تر، به مراتب راحت تر مورد اصابت قرار خواهند گرفت.

کابوس امروز دولت بیخرد آمریکا فقط این نیست که به اذعان تحلیلگران بسیاری در آمریکا و اروپا، به خاطر بمباران کشوری تحت نظارت آژانس، ساخت سلاح هسته ای را برای آن کشور و دیگر کشورها توجیه کرده و الزامی ساخته است.

کابوس دیگر و شاید به همان اندازه مهم تر این است که اگر اقتدار ایران از منطقه فراتر رفته، می تواند جنگ را به کدام عمق فرا منطقه ای بکشاند و جنایتکاران و میزبانان آنها را هدف تسلیحات نقطه زن و دوربرد قرار دهد؟

تحلیلگران و متخصصان بسیاری در غرب گفتند که ایران زرادخانه خود را ظرف ماه های اخیر بازسازی کرده است.

این سخن غلط نیست، اما دقیق هم نیست. فقط بحث بازسازی نیست، بلکه توسعه و بهسازی و ارتقای جهش گونه در برخی حوزه ها اتفاق افتاده است.

این را هم باید اضافه کرد که پاسخ همه تهدید ها قرار نیست صرفا از مبدا ایران داده شود...

محمد ایمانی