برخلاف مردم که از همان روزهای اول به خیابان آمدند و حتی برای دفاع از ایران اعلام آمادگی کردند به جز بخش نظامی اثر چندانی از آرایش جنگی در هیچ بخشی از حاکمیت دیده نمی شود.

مسئولین ما باید درک کنند که با شعله ور شدن آتش جنگی که در نقاط مختلف جهان شاهدیم و فروپاشی زنجیره های جهانی تامین کالا مسیرهای بازگشت به اقتصاد سیاسی پیش از جنگ برای ما مسدود شده است.

آیا در چنین شرایطی حاکمیت و دولت پیش از تلاش برای بازآرایی ساختار خود برای انطباق با شرایط جدید جهان باید تمام تمرکز خود را صرفا بر مذاکره بگذارد؟