‌ 🔰شگفتانه‌ای در تاریخ مجالس: کروبی و لاریجانی مانع از حبس نمایندگان شدند اما قالیباف، شخصاً رسایی را به زندان فرستاد!

🔸ماجرای به زندان رفتن حجت الاسلام حمید رسایی، نه تنها جزو یکی از نادرترین رخدادها در تاریخ پارلمانی ایران و حتی جهان محسوب می‌شود بلکه از جمله پُرابهام‌ترین و مناقشه برانگیزترین پرونده‌های قضایی سال‌های اخیر نیز بشمار می‌آید.

🔹فارغ از بررسی جوانب تخصصی پرونده شکایت فردیِ قالیباف از رسایی - که پیش از این توسط وکلا و کارشناسان حقوقی، مفصلاً بدان پرداخته شده است: (اینجـا)، (اینجـا) و (اینجـا) - یکی از موضوعات مغفول در این رابطه، زیرسوال بردن جایگاه مجلس و ذبح کیان نهاد قانونگذاری کشور به پای موضوعی کاملاً شخصی است که از قضا آن شخص، رئیس قوه مقننه‌ای است که باید در وهله نخست، از حیثیت و شأن مجلس، با حراست از جایگاه نمایندگان، پاسداری نماید؛ اما در کمال تعجب، خود آتش بیار معرکه‌ای شده است که اولین قربانی آن، نه شخص «حمید رسایی» بلکه کلیت نهاد «مجلس شورای اسلامی» است!

🔸اینکه تمام هم و غم رئیس یکی از قوا در میانه جنگ وجودی با دشمن آمریکایی/صهیونی و ایضاً شرایط ویژه و بغرنج داخل کشور، محکومیت یک نماینده با دستاویز قرار دادن تیتری ژورنالیستی مربوط به سه سال قبل باشد، به قدری پیش پا افتاده و بی‌ارزش است که هر شنونده‌ای را از حیث بی‌دغدغگی شخص شاکی، به حیرت وا می‌دارد!

🔹جالب آنکه مروری بر رفتار روسای پیشین مجلس شورای اسلامی - فارغ از جهت گیری‌های سیاسی و وابستگی‌های جناحی‎شان - در مواجهه با بازداشت و یا حبس نمایندگان وقت مجلس، جملگی بر دفاع تمام قد از نماینده محکوم به منظور صیانت از شأن نمایندگی حکایت دارند:

1⃣ روزنامه اعتماد ملی با یادآوری ماجرای تهدید به استعفای مهدی کروبی (رئیس مجلس ششم و از سران فتنه ۸۸) درخصوص بازداشت حسین لقمانیان (نماینده اصلاح طلب همدان) می نویسد: «هنگامی که لقمانیان به علت اظهارنظرات خود در مجلس، از سوی قوه قضائیه بازداشت و روانه زندان اوین شد، کروبی از پشت تریبون مجلس اعلام کرد که اگر لقمانیان آزاد نشود، او از ریاست مجلس استعفا می‌دهد. پس از این سخنان، کروبی مجلس را ترک و به منزل خود رفت و گفت تا زمانی که این نماینده مصونیت نداشته باشند، پا به مجلس نمی‌گذارد. ساعتی پس از این اعتراض، لقمانیان آزاد شد.» [شماره ۹۱۵ | ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۸]

2⃣ شهید علی لاریجانی (رئیس مجلس دهم) نیز در مواجهه با صدور حُکم جلب محمود صادقی (نماینده اصلاح طلب و عضو لیست امید) با ارسال پیامی به دادستان وقت تهران، از او خواست تا فعلاً درباره صادقی تصمیمی اتخاذ نشود. همچنین در این رابطه، علی مطهری (نائب رییس وقت مجلس) با ارسال نامه ای تند خطاب به دادستانی و در دفاع از نماینده مجلس نوشت: «اگر نگاه شما را ملاک قرار دهیم، هر روز تعدادی از نمایندگان باید در راه مجلس و دادستانی باشند؛ چون هر روز از رئیس جمهور و وزرا انتقاد می کنند و در برخی موارد بعدا معلوم می شود که آنطور نبوده است. به هر حال با روشی که دادستانی در پیش گرفته است، مجلس به صورت یک موجود بی‌خاصیت درخواهد آمد و حریت و آزادگی خود را از دست خواهد داد و ای بسا که به تملق و چاپلوسی روی آورد. امید است در این مبانی خود تجدید نظر نمایید.» [۹ آذر ۱۳۹۵]

🔸حال این سوال در اذهان ایجاد می‌شود که چگونه ممکن است رییس کنونی مجلس برخلاف اسلاف این منصب، نه تنها در دفاع از جایگاه و شأنیت نمایندگی نفر سوم پایتخت، هیچ اقدامی را صورت ندهد، بلکه در کمال حیرت، شگفتی و تعجب، شخصاً او را در حین دوران نمایندگی به زندان بیاندازد!

🔹شاید تصور شود که رئیس مجلس، اگرچه جایگاه حقوقیِ نهاد قانونگذاری را تنزل داده و لزوم پاسداشت از کسوت نمایندگی را زیر علامت سوال بُرد اما لااقل با این حُکم توانست شخصیت حقیقی خود را بازیابی کند، درحالیکه ناگفته پیداست در نیل به این هدف نیز توفیقی نیافت؛ چون موضوعاتی مثل «ماجرای سفر دخترش به ترکیه» و «دستکاری در بیانیه ۲۳۳ نماینده مجلس یازدهم» که کم‌کم داشت در حافظه عموم رو به فراموشی می رفت، با به زندان افتادن رسایی، ناگهان مجدداً در کانون توجهات قرار گرفت و جز تنزل جایگاه فرد شاکی نزد ملت مبعوث، ثمری نداشت.

❇️ در نشر صدای رسای حقانیت، یاری‌گر باشید... کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: