یکی از جفاها و حماقت‌هایی که بعضا جریان علوم انسانیِ معتقد به انقلاب به آن دچار شده، عدم شناخت درست از غرب است. غرب‌زده‌ها تصویری رؤیایی از غرب ساخته‌اند؛ تصویری که بخش عمده‌ای از آن دروغ و توهم است. بسیاری از گزاره‌هایی که درباره غرب ساخته و پرداخته‌اند، اساساً چرت است؛ اما علوم انسانی‌کارهای ما همین گزاره‌ها را پذیرفته‌اند و بعد، به‌جای زیر سؤال بردن اصل این تصویر، وارد دوگانه‌های بی‌خاصیتی شده‌اند تا به آن پاسخ بدهند: بله، آنجا بهشت است؛ نظم و رفاهش فلان است، اما روح ندارند و از این اباطیل! درحالی‌که اصل ماجرا چیز دیگری است؛ واقعیت غرب آن چیزی نیست که این‌همه درباره‌اش تبلیغ کرده‌اند.