🎥 دومینوی جنبش دانش آموزی به ایتالیا رسید

❗️دلایل اعتراض همان است: سیاست های آموزشی! بودجه آموزش، شرایط مدارس و اولویت‌های هزینه‌کردِ دولت از جمله آنهاست.

❓مسأله ساده است: آموزش عمومی،«حق» است یا «کالا»؟! تا پیش از اواسط قرن ۲۰، آموزش و پرورش،«حق همگانی» قلمداد می شد اما با شیوع نئولیبرالیسم و جریان «کالایی سازی خدمات عمومی»، حوزه آموزش هم خصوصی شد؛ بالتبع دولت مداخله کمتری کرد و آنرا به بازار سپرد! «بازاری سازیِ» حق هایی مثل آموزش و سلامت و... یعنی: پول بیشتر، بهرمندی بیشتر!

تبعیض در آنچه فطرت ها «حق عمومی» می دانند مثل تبعیض در «کالای خاص»(ویلا،ماشین) نیست: ۱. کمتر تحمل می شود؛ چون دنبال استیفای حق می افتد نه تکسب کالا! ۲. شکاف و تنش آن نه بین فقیر و غنی بلکه «بین مردم و دولت» خود را نشان می دهد!
از همین رو دانش آموزان ایتالیا روز اعتراض خود را «روز بدون ملونی»( نخست وزیر) نامیدند!

❗️ ساده است وقتی آموزش در جایی «طبقاتی» شود، تبعیض را ارثی می کند! دهقان و کارگر ویلا و ماشین لوکس نداشتند، پسرشان درس خواند و دکتر شد، حالا او دارد. اما اگر آموزش پولی شد، پسر کارگر دیگر رتبه خوب و شغل خوب ندارد به این می گوییم تبعیض ارثی!

❗️ در ایران جریانهای راست گرای طرفدار خصوصی سازی این جنبش های اروپا را «شورش بچه چپ ها!» تیتر می زنند! در دی ۱۴۰۴ وقتی سیاستهای بازاری سازی ارز و منع دخالت دولت، شورشی می شود، باز تابلویش را علیه «مداخله دولت در خیر عمومی»، علیه «روحانیت در ساخت فضیلت مدنی» و علیه «مقاومت مقابل اشغال خارجی» می کنند!: «مرگ بر سه فاسد؛ ملا، چپی، مجاهد»!

محسن قنبریان ۱۴۰۵/۷/۱۵

⬆️ پیشنهاد به مجله!