با نوجوانِ انقلاب چه کردیم؟! (به بهانه #الوان_بنوی، پدیده اعتراضات مدارس فرانسه)

• کانت شعار روشنفکری را «در به کارگیری فهم خود شهامت داشته باش!» اعلام و کانون آن را علیه تحمیل های کلیسا نشان داد. «مدرسه مدرن» وسیله نهادینه کردن آن شد!

• یک قرن بعد، اقتصاد تفوّق یافت و نئولیبرالیسمِ اقتصادی عهده دار سیاستگذاری در عرصه فرهنگ و سیاست شد. مدرسه هم در خدمت توسعه اقتصادی قرار گرفت و اصلا توسعه غربی منوط به گسترش چنین مدارسی شد! باز مدرسه «ابزار سلطه» شد؛ اما نه کلیسا، سرمایه داری!

• با فروپاشی شوروی،مدرسه، «ابزار تک سایز سازی» همه فرهنگها برای نظم آمریکایی تحت عنوان توسعه پایدار شد! هدف: آماده سازی شهروندان دهکده جهانی به کدخدایی آمریکا شد!

🔅 تقدّم فرهنگ و سیاست بر اقتصاد، اقتضایش این است که مدرسه، «سرای علوم نافع»،«فکر آزاد»و «مدرسه اراده»،«دخالت در مقدّرات اساسی» باشد.

• «نوجوانِ انقلاب اسلامی» پدیده بزرگ و تمثال این حقیقت بود. وقتی پس از پیروزی سن رأی ۱۶سال اعلام شد، «نوجوانِ جنوب شهریِ انقلاب»، متأثر نزد امام خمینی آمد. ایشان در بیانات ۱۷فروردین ۵۸ جهت نگرانی و خوشحالی خود را بیان کرد. تأثر از تصمیمِ ناگزیر سن رأی، و شور و شعف از «توجه نوجوان به امور اجتماعی و سیاسی»! از نوجوانِ انقلاب معذرت خواست و «نهضت را مال آنها» دانست: «امید من به شماست که ان شا الله مقدّرات کشور ما بعد از این در دست شماها باشد و شماها وارث این کشور باشید».

• دخالتهای نوجوان در مقدّرات اساسی به خصوص در جهت فقر و غنی، باید مسأله مان باشد.

✍ محسن قنبریان/ ۲۵مهر۱۴۰۵

🎧 این فایل را بشنوید!

⬆️ پیشنهاد به مجله!