به گفته فارابی، فلسفه عملی از سه جهت با فلسفه نظری تفاوت دارد.

1. وضوع علم مدنی شامل معقولات ارادی و موضوع فلسفه نظری شامل معقولات طبیعی است.

2. اصل عمده علم مدنی اختیار یا اراده انسان است، در صورتی که در فلسفه طبیعت مهم است.

3. هدف فلسفه نظری تنها معرفت نظری است، با هدف علم مدنی انجام فعلی است که به تحقق سعادت منجر می‌شود.

نقش علم مدنی نظری، تعیین حدودی است که در آن، علوم و صناعات گوناگون برای مردم ضروری است و آنان را در زندگی منظم یک ملت به کمال غایی خود می رساند. این علم نیز باید مشخص سازد که توسعه علوم و صناعات عالی چگونه به بهترین وجه می‌تواند عملی شود.

علم مدنی نظری در ایفای نقش بالا به معرفتی نیاز دارد که به علم یا صناعتی مجهز شده باشد. از این نظر، ارسطو علم مدنی را «معتبرترین صناعت و حقیقت مهمترین صناعت» می‌داند.

بخش عملی علم مدنی فارابی، اساسا به سیاست، به مفهوم دقیق کلمه، اشاره دارد و به بررسی انواع حکومت‌ها یا فرمانروایی‌های فاضله و غیر فاضله می پردازد.

این بخش عللی را بیان می‌دارد که می‌تواند حکومت‌ها و طریقه‌های زندگی فاضله را به حکومت‌های فاسد و طریقه‌های جاهلانه در زندگی مبدل سازد و اقدامات عملی برای جلوگیری از وقوع این رویداد را نشان می‌دهد…”

منابع بیشتر:

📘کتاب “علم و فلسفه” نوشته حمید پارسانیا

📙کتاب “روش شناسی انتقادی حکمت صدرایی” نوشته حمید پارسانیا

📗کتاب “طبقه بندی علوم از نظر حکمای مسلمان” نوشته عثمان بکار ترجمه جواد قاسمی

📕کتاب “جایگاه شناسی حکمت عملی” نوشته سیدحمیدرضا حسنی و هادی موسوی

#گفتمان_علوم_انسانی 🎙#استاد_حمید_پارسانیا